tirsdag 23. mai 2017

17.mai feiring på Trollstigen

17.mai.
Etter mykje att og fram og ustabile meldingar trakk Møre og Romsdal vinnarloddet i 17. mai-lotteriet. Vennebrunch vart ombooka til vårskitur. Det var stas å køyre innover fjordlandskapet. Levande bygder var pynta for dagen med flaggborger og nysprungen bjørk. Fossefall fulle av smeltevatn, våryre bekkar og livlege lam på beite. Blikkstilt på fjorden og snøkledde tindar som spegla seg. Berre køyringa var verdt turen.

Vegvesenet hadde vore sympatiske nok til å sette bommen heilt oppe ved Slettvikane, så vi kunne ta på skia ved bilen.

Slettvikane mot Trollstigen og Stigbotnhornet

Synnøve og Roar var kjente og hadde kontroll på kart og klister. Eg var turist og førstegongsreisande her. 

Innover Langfjelldalen

Gratulerer med dagen! 

Det vart fort for varmt, trøya måtte av og solkremen på. Vi hadde lyst å utforske området litt og la opp til ein rundttur.

Lite hornmusikk, men elles verdas beste 17. maitog. 

Frå høgde 1076 innover Langfjelldalen. 

Vi var i Reinheimen najsonalpark ved den nasjonale turistvegen på nasjonaldagen. Nasjonalkjensla hadde gode kår. Dette er grenselandet mellom Romsdalsfjell, Sunnmørsalpar og Tafjordfjella, og det meir avrunda fjellandskapet i Oppland. Perfekt fjellskiterreng. 

Isglupane, her representert ved 1126

Spennande og variert landskap innover, der ein kunne sjå korleis isen ein gong hadde jobba seg gjennom terrenget. 

Botnen austafor Isglupen 1257 var bratt og skavlete, så der rauk rundturen - einstemmig. Det vart difor lunsj nummer to i varme berg med fortreffeleg utsikt. Ikkje eit vindpust, og moglegheit til å drive aktivt slaraffenliv. Synnøve hadde med sjampis på søte småflasker og det sette ein ekstra spiss på dagen når (i alle fall den eine) korken gjekk til vers med karakteristisk "poff".  

17.mai lunsj med bobler. 

Det var ikkje krise å gå ut att same vegen. Flott landskap, mykje nedoverbakke som venta, og vi var dristige nok til å halde fram i shortsen.  

Greit panorama midt i mot

Nedover mot Valldalen

Nøgd Trollstigeturist. 

Totalt omlag 19 km og 600 høgdemeter

mandag 22. mai 2017

Høgenibba i Hornindal (1191 moh)

20.05 Om ein klarar å starte helga på fredagen så vert ho så mykje lenger! Vi starta med ein kaffikopp som vart til tre hos Therese, så det vart seint før vi kom oss i posisjon for ei natt under open himmel. Det var så verdt det! Varmt og fint, utan insekt med fuglekvitter og med magisk utsyn over Austefjorden. Dagen etter sette vi kursen mot Hornindal, med håp om å sleppe mykje bering av ski på Høgenibba.

Midnatt og blåtime #skalikkjesovevekksommarnatta

Greit å slå opp auga til dette. #morgonstundhargullimunn

Austefjorden med Eidskyrkja til venstre og Matøskja til høgre. 

Vi forflytta oss til Hornindal og det tegna til å verte ein strålande sommardag. Skredsøkaren vart att i bilen, og full dekning med solfaktor vart prioritert frå start.

Vi bar skia opp halve skitrekket. Indre Hornindal i vårprakt

Høgenibba kvit og lovande bakerst der

Lunsj i lyngen med herleg utsikt mot sør. #trivselsfylket

Kvite bakkar og steikande sol. #Bikiniføre.  

God plass og stor varde på toppen! Skikkeleg rundskue.  

Grodås 1100 meter under oss. 

Herifrå var det rare vinklar til kjende fjell. 
Djupdykk i kartet var naudsynt. Vi såg lenger enn vi trudde i sør, og kortare enn vi trudde mot nord. 

Vidare mot Gjugra og Kvivsdalshornet. Guridalen ned mot høgre.
Landskapet nord for Høgenibba var veldig spennande, eigentleg fjellskiterreng som freista til fleire turar. 

Ny utsikt mot Austefjorden - vi står på kommunegrensa mellom Volda og Hornindal

Det skya til frå sør, og vi ville ha godt lys nedover. Gjugra får bli neste gong, og vi sette kursen nedover Guridalen

Perfekte bakkar ned Guridalen, men dessverre verdas tråaste føre. Det lugga og reiv og det var berre såvidt det gjekk framover. 

Guridalen - fin plass - og eit skikkeleg snøhol

Vi stod på ski ned til grusvegen og eit godt stykke nedover. Stølane som låg her var skikkeleg fine. Lyset hadde blitt flatt, men både Storesætra og Bruasætra er verdt eit besøk seinare og. Dei har vore flinke til å ta vare på kulturlandskap og bygningar her. 

Runden vart på ca 10,5 km og med ca 850 høgdemeter

Vi runda av med is og kaffi på Grodås i 20 (!!!) varmegrader. Skikkeleg helgetur - og mesteparten av helga framleis framom oss!!  

søndag 30. april 2017

Topp topptur på Værøy

16.04 Marian for med ferga, og vi hadde eit døgn att på Værøy. No ville vi til topps! Frå Sørland ser ein vegen opp på Natotoppen, eller Håen (438 moh) som den eigentleg heiter.


Rømdalen og siksakkvegen bak kyrkja

Kristin hadde sett dokumentar om ørnhus og  var godt inne på temaet. Langs vegen fekk vi sjå eit med sjølvsyn. Trikset var å sitte nede i brønnen, med eit kjøttåte til ørna. Åtet var festa til eit tau, og ein drog åtet nærare og nærare seg sjølv til ein fekk tak i føtene til ørna. 


Eg "sitt på ørnhus". Tvilar på om tolmodet strekk til. (Foto: Kristin)

Flott utsikt mot Mosken og Lofotodden

Brukbar gammal historie bak landskapet vi vandra på heile dagen.

Hemmeleg bygg på toppen, og eg er sikker på at  i som alle andre tok bilde akkurat på rett side av skiltet som seier ikkje ta bilde nærare enn dette...

Luftig og vakkert

Lunsj på Grunnereggtua. Sola varma og det var skikkeleg påskestemning. Utsikta var og ganske grei. 

Frå Håen mot Måstad og Måhornet bakerst. Sanden rett ned til venstre. 

Med zoom såg vi ut til Røstøyene i det fjerne

Skamheia og Sørland

Vi gjekk kanten rundt heile Skamheia. Lett å gå, fantastisk utsikt og strålande klåre fargar. 

Stranda - sanden. Her er det vistnok ei grotte med spor frå 3000 år tilbake. 
Neste gong får vi padle rundt?

Kristin - konge på haugen

Sørlandsvågen og sentrum på Værøy. Ferga på veg inn.

Sørlandshagen var eit skikkeleg sanddynelandskap. neste gong kan det fort blir telting her.  

Vi gjekk opp att til toppen og ryggen heilt ut til hornet. 360 grader horisont, hmykje hav og resten kvite Nordlandsfjell tagg i tagg bortetter.

Vandring på taket av Værøy

Kveldslyset vart raudare, og vi gliste breiare og breiare. Det var ein slik dag ein berre kunne gå og gå og gå. 

Grei avslutning på livet i Lofoten for denne gong. Hornet nærast, før Mosken og Lofotodden bak. 

Vi hadde brukt dagen, og det vart innandørs overnatting på Lofoten Værøy Brygge. Godt nøgde med dagane på Værøy, men framleis mykje att å sjå. Vi må ut at. Det er heilt klart!

5-dagars sokkane står stødig på kaia. 

Snipp snapp så hadde vi brukt påskeferien ute, og etter fine dagar kan vi leve med at arbeid og plikter  (og flytteprosess) ventar.  

20 kilometer gåing på topp topptur på Værøy. Vi tok vegen opp og stiane ned att. Endomondokart frå Kristin.


Vi seier ofte at det einaste som manglar på turen er kval. På veg nordover frå Reine var difor gleda stor då vi fekk sjå ein flokk spekkhoggerar: Tur komplett!

KVAL!! 

Note to self: 
Ta med hjelm på Værøypadling
Kristin har kjentfolk med hus på Måstad
Det må være ekstremt lite vind for å ha det hyggeleg i kajakk her ute.